Eftir áratugi tvo
Eftir áratugi tvotóku útflytjendur svoað elska Ísland afturalla galla af því þvouns eftir stóðu aðeins, skokostir þess og kraftur.
Heimildir og samhengi
,,Steinþór Heiðarsson hefur rannsakað sjálfsmynd Íslendinga. Telur hann að á fyrsta skeiði vesturflutninganna hafi íslensku vesturfararnir einkum fordæmt Ísland fyrir að vera harðbýlt og ljótt, en upp úr 1890 hafi þeir farið að taka landið í sátt sem móðurjörð sína. Viðhorf þeirra til Íslands hafi orðið hlutlægra en áður. Um aldamótin 1900 hafi síðan hafist gyllingarskeið ,,sem auðkennist af staðleysu, viðsnúnigi staðreynda, og draumórakenndri umrtæðu um auðlindir Íslands". Loks eftir miðjan fyrsta áratug tuttugustu aldar ,,fer að bera á tilhneygingu til bælingar óviðkunnanlegra skoðana. Vestur-Íslendingar fara þá að taka nærri sér allt last um Ísland, það verður raunverulega heilagt í hugum margra og þess er krafist að fólk ali börn sín upp í ást á ættjörðinni."
Tekið af bls. 241-242 úr bók Úlfars Bragasonar: Frelsi, menning , framför.